Anlatmakla bitmez o güzelliğin
Saymakla tükenmez çok özelliğin
Her şeyden farklıdır özün benliğin
Kalem seni yazsın, el seni yazsın
Nazara gelmeyen gözde gibisin
Her şeyin özünde özde gibisin
Şairin...
Bir zaman sen bana umut vermiştin
Yoluma kırmızı güller sermiştin
Bu canım uğruna feda demiştin
Boşalan kadehe anlatacağım
Hasretle sardığım ince belini
Ellerimi tutan sıcak elini
Gözlerime bakan o...
Bir çeşme yapmıştık senle ikimiz
Bu aşkın sembolü bizim çeşmemiz
Bu aşkı sonsuza yaşatmak için
Durmadan akacak bizim çeşmemiz
Ayrıldı dediler hep ikimize
Bizi düşürdüler birbirimize
Dönelim o...
Bir demet papatya biraz beyaz gül
Toplamış da geliyor köylü kızı
Saçına takmış bak bir de mor sümbül
Güzellerin güzeli köylü kızı
Köylü kızı, köylü kızı, köylü kızı, köylü kızı...
Sevdim amma sevildim mi bilemiyorum
Seni sevdiğimi sana diyemiyorum
Seni sevdiğimi canım diyemiyorum
Beni bağladın kendine çözemiyorum
Ankara ya kar yağıyor gezemiyorum
Kızılay’a kar yağıyor gezemiyorum...
Hasretle bakıp, bakıp
Uzakta durma öyle
Kalbimi yakıp, yakıp
Karşımda durma öyle
Bu gönlümün sahası
Yalnız sana aittir
Yoktur senden başkası
Buna Allah şahittir
Bakma bana delice...
Yine çattı kaşlarını akşam güneşi
Dağların ardından aştı aşacak
Tükenmek bilmeyen içli dertlerim
Karanlık çökünce yeniden başlayacak
Daha dün seherde çıktın karşıma
Karşılık vermiştin sönen...
Sensiz uzayıp ta giden yollarda
Günlerce yürüyüp seni düşündüm
Deli fırtınalar başladığında
Sessizce oturup seni düşündüm
Sevda bahçesinin içine girip
Çiçeklere senin ismini verip
Gelmeyeceğini...
Sev diyorsun bana nasıl seveyim
Ben sana kalbimi nasıl vereyim
Bir gönül’e iki aşk mı alayım
Ben seni sevmeye mecbur değilim
Bin asır geçse de ona doyamam
Yerine bir başka sevda koyamam
Gönülden...
